الموضوع: مرد هرگز در امر نسب به مادر و پدر مادرش نسبت داده نمی‌شود مگر در یک حالت واحد و آن این است که دختری بدون اینکه انسانی او را لمس کرده باشد باردار شود و این امر هرگز رخ نخواهد داد مگر با معجزه و «کلمه‌ای از نزد خداوند و پروردگار عالمیان» همانا کار او چ

1

مرد هرگز در امر نسب به مادر و پدر مادرش نسبت داده نمی‌شود مگر در یک حالت واحد و آن این است که دختری بدون اینکه انسانی او را لمس کرده باشد، باردار شود و این امر هرگز رخ نخواهد داد مگر با معجزه و «کلمه‌ای از نزد خداوند و پروردگار عالمیان»، همانا کار او

-1-
الإمام المهديّ ناصِر مُحَمَّد اليمانيّ
24 - رجب - 1447 هـ
13 - 01 - 2026 مـ
۲۳ – دی – ۱۴۰۴ ه.ش.
02:59 بعد از ظهر

(بحسب التَّقويم الرّسميّ لأم القُرى)

[لمتابعة رابط المشاركة الأصلية للبيان]
https://mahdialumma.online/showthread.php?p=492772
_________

مرد هرگز در امر نسب به مادر و پدر مادرش نسبت داده نمی‌شود مگر در یک حالت واحد و آن این است که دختری بدون اینکه انسانی او را لمس کرده باشد، باردار شود و این امر هرگز رخ نخواهد داد مگر با معجزه و «کلمه‌ای از نزد خداوند و پروردگار عالمیان»، همانا کار او چنین است که هرگاه چیزی را بخواهد، فقط به آن می‌گوید: «باش»، پس موجود می‌شود. «کن فیکون»...

بِسم الله الرَّحمن الرَّحيم، سلام و صلوات بر محمد، رسول الله، و بر همهٔ پیامبران پیش از او، و بر تمام پیروان آنان که تا روز جزا به نیکی از ایشان پیروی می‌کنند و اما بعد...

پس بگذارید دو گروهِ بزرگ [ثقلان]، یعنی انسان‌ها و جنیان، گواه باشند ـ و خداوندِ رحمان برای گواه بودن کافی است ـ که شایسته نیست پسرِ مریم، دخترِ عمران، «مسیح» با این نسبت خوانده شود: «عیسی پسرِ مریم دخترِ عمران» مگر تنها در یک حالت؛ و آن این است که مریم دخترِ عمران بدون آن‌که هیچ بشری با او تماس داشته باشد باردار شده باشد. در این صورت، ما چاره‌ای نداریم جز این‌که مسیح را چنین بخوانیم: «عیسی پسرِ مریم دخترِ عمران»؛ اما این محال است رخ دهد مگر با معجزه‌ای شگفت که قوانین معمولِ آیاتِ خدا را در روندِ زاد و ولدِ بشر درهم می‌شکند.
و از آن‌جا که وقوعِ این امر محال است که مسیح را «عیسی پسرِ مریم، دخترِ عمران» بنامند، و این امری غیرممکن است! و همین بود که زنِ عمران را اندوهگین کرد؛ زیرا می‌دانست که فرزندانِ مریم ناگزیر به دامادِ عمران نسبت داده خواهند شد، نه به مریم دخترِ عمران. و به همین سبب، وقتی او را به دنیا آورد و دید دختر است، اندوهگین شد؛ چراکه می‌دانست پسر مانند دختر نیست؛ زیرا پسر نسبِ پدرش را حمل می‌کند، اما دختر، فرزندانش نسبِ شوهرِ او را خواهند داشت. همین بود که زنِ عمران را هنگامی که دختر زایید اندوهگین کرد؛ زیرا آرزو داشت پسری به دنیا آورد تا نسلِ آن پسر به عمران نسبت داده شود، اما در مورد دختر، می‌دانست که فرزندانش به «داماد» (شوهر) نسبت داده خواهند شد و از همین رو خداوند تعالی می‌فرماید:
{إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿٣٥﴾‏ فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ﴿٣٦﴾} صدق الله العظيم [سورة آل عمران].
و در ذهنِ زنِ عمران نمی‌گنجید که دخترش مریم، هنگامی که به رشد و بلوغ برسد، با «کلمه‌ای از سوی خدا» (کن، فیکون) و بدون آن‌که هیچ بشری با او تماس داشته باشد، باردار خواهد شد. اگر این را می‌دانست، از این‌که دختر زاییده بود اندوهگین نمی‌شد؛ بلکه بسیار شادمان می‌گردید، زیرا آنچه آرزو کرده بود به فرمانِ خدا (کن، فیکون) تحقق می‌یافت؛ گویی که پسری زاییده است. چراکه در این حالت، فرزندِ مریم ناگزیر نسبش به مریم دخترِ عمران نسبت داده می‌شود. و با این‌که خداوند مسیح را با «کن، فیکون» آفرید، اما او پسرِ خداوندِ سبحان نیست؛ بلکه همان‌گونه که خدا او را نامید: «مسیح، عیسی پسرِ مریم» است؛ تصدیق فرمودهٔ خداوند تعالی:
{إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٥﴾‏ وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿٤٦﴾‏ قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿٤٧﴾} صدق الله العظيم [سورة آل عمران].
و این بدان سبب بود که فرشتگان همراه با روح‌القدس «ملک جبرئیل» بودند، آن‌گاه که او به صورت انسانی کامل و آراسته بر مریم نمایان شد تا بشارتِ نشانه‌ای معجزه‌آسا و خارق‌العاده از سوی پروردگار جهانیان را به او بدهد. تصدیق فرمودهٔ خداوند تعالی:
{وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ﴿١٦﴾‏ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ﴿١٧﴾‏ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا ﴿١٨﴾‏ قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا ﴿١٩﴾‏ قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ﴿٢٠﴾‏ قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ ۖ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا ﴿٢١﴾‏ ۞ فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا ﴿٢٢﴾‏ فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا ﴿٢٣﴾‏ فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ﴿٢٤﴾‏ وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴿٢٥﴾ فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا ﴿٢٦﴾‏ فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ ۖ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ﴿٢٧﴾‏ يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ﴿٢٨﴾‏ فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿٢٩﴾‏ قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿٣٠﴾‏ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿٣١﴾‏ وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿٣٢﴾‏ وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿٣٣﴾‏ ذَٰلِكَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿٣٤﴾‏ مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍ ۖ سُبْحَانَهُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿٣٥﴾‏‏} صدق الله العظيم [سورة مريم].

وسلامٌ على المُرسَلِين والحَمدُ للهِ ربِّ العَالَمين..
خليفة الله على العَالَمين
الإمام المهديّ ناصِر محمد اليمانيّ.
======== اقتباس =========
اقتباس: اضغط للقراءة

اخرین به روز رسانی: 24-01-2026 11:50 AM
2

این نوشته ادامه‌ای است برای مهار کردن سرکشان و رام کردن نافرمانان و کنترل و بازداشتن باطل با مهاری محکم و شدید که مقتدرانه با برهان قاطع علمی زیانکارترین مردم از نظر عمل را به بند می‌کشد، کسانی که تلاش و سعی‌شان در زندگی دنیا به هدر رفته است، اما فکر

​- 2 -
الإمام المهديّ ناصِر مُحَمَّد اليمانيّ
30 - رجب - 1447 هـ
19 - 01 - 2026 مـ
۲۹ – دی – ۱۴۰۴ ه.ش.
07:38 صبح
(بحسب التَّقويم الرّسميّ لأم القُرى)

[لمتابعة رابط المشاركة الأصلية للبيان]
https://mahdialumma.online/showthread.php?p=493217
_________

این نوشته ادامه‌ای است برای مهار کردن سرکشان و رام کردن نافرمانان و کنترل و بازداشتن باطل با مهاری محکم و شدید که مقتدرانه با برهان قاطع علمی زیانکارترین مردم از نظر عمل را به بند می‌کشد، کسانی که تلاش و سعی‌شان در زندگی دنیا به هدر رفته است، اما فکر می‌کنند هدایت یافته‌اند، کسانی که به وسوسه‌ها و فریب شیاطین گرفتار شده‌اند...

بِسمْ الله الرَّحمن الرَّحيم..
خداوند تعالی می‌فرماید:
{وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ ﴿٤٩﴾‏ أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ۚ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿٥٠﴾‏ ۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿٥١﴾‏ فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ ﴿٥٢﴾‏ وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ ﴿٥٣﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿٥٤﴾‏ إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ﴿٥٥﴾‏ وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿٥٦﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاءَ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٥٧﴾ ‏وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ ﴿٥٨﴾‏ قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ﴿٥٩﴾‏ قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ اللَّهِ ۚ مَن لَّعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ ۚ أُولَٰئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَأَضَلُّ عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿٦٠﴾‏ وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَد دَّخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ ﴿٦١﴾‏ وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿٦٢﴾‏ لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ ﴿٦٣﴾‏ وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿٦٤﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ المَائـِدَةِ].
و خداوند تعالی می‌فرماید:
{وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَىٰ بِاللَّهِ نَصِيرًا ﴿٤٥﴾‏ مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَٰكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿٤٦﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰ أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ﴿٤٧﴾‏ إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا ﴿٤٨﴾‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿٤٩﴾‏ انظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۖ وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُّبِينًا ﴿٥٠﴾‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَٰؤُلَاءِ أَهْدَىٰ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا ﴿٥١﴾‏} صدق الله العظیم [سُورَةُ النِّسَاءِ].
و خداوند تعالی می‌فرماید:
{أَفَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن يَتَّخِذُوا عِبَادِي مِن دُونِي أَوْلِيَاءَ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ نُزُلًا ﴿١٠٢﴾‏ قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا ﴿١٠٣﴾‏ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿١٠٤﴾‏ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا ﴿١٠٥﴾‏ ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ﴿١٠٦﴾‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ﴿١٠٧﴾‏ خَالِدِينَ فِيهَا لَا يَبْغُونَ عَنْهَا حِوَلًا ﴿١٠٨﴾‏ قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا ﴿١٠٩﴾‏ قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ﴿١١٠﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ الكَهۡفِ]
اما آن چیزی که سر سید سلیم را می‌شکند و او را سخت نگران می‌کند، دعوت به پرستش خداوند یگانه است؛ خدایی که هیچ شریک و همتایی ندارد. زیرا در گفت‌وگوهای گذشته، به اهمیت وحدانیت خدا و منع شریک‌گیری در عبادت توجه نکرد. این گروه، همهٔ توجه و هدفشان این است که مردم را در پرستش پروردگارشان، چیزی را شریک بگیرند و همراه با خدا کس دیگری را عبادت کنند. این رفتار، دقیقاً همان چیزی است که خداوند در کتابش هشدار داده است:
{إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ﴿١٠﴾‏ قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَىٰ خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ ﴿١١﴾‏ ذَٰلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ۚ فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ ﴿١٢﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ غَافِرٍ].
پس سلامی بر سید سلیم نیست؛ او همان ولیِّ شیطان رانده شده است که مردم را از راه مستقیم باز می‌دارد و تلاش می‌کند تا در معجزهٔ کلمات خداوند در آفرینش مسیح، عیسی پسر مریم، شما را به شک بیندازد و آفرینش او را مانند دیگر پیامبران جلوه دهد (به صورت نطفه، علقه، مضغه و گوشت گرفتن بر استخوان‌ها)! و او از دروغ‌گویان است، زیرا مسیح عیسی از نسل عادی و ذریه منوی زاده نشد؛ بلکه مریم او را در همان روزی که خداوند به او بشارت داده بود، در همان ساعت باردار شد و به دنیا آورد و به محض این‌که خداوند به او بشارت داد، شکمش متورم شد و به مکانی دور از محل بشارت حرکت کرد. و در همان ساعت، هنگام راه رفتن، درد زایمان به سراغش آمد؛ این همه تصدیقی بر گفتهٔ خداوند متعال است:
{قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ﴿٢٠﴾‏ قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ ۖ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا ﴿٢١﴾‏ ۞ فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا ﴿٢٢﴾‏ فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا ﴿٢٣﴾‏ فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ﴿٢٤﴾‏ وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴿٢٥﴾} صدق الله العظیم [سُورَةُ مَرۡيَمَ].
همانا مریم گفت:{يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا ﴿٢٣﴾‏} صدق الله العظيم، زیرا در همان لحظه در اندیشهٔ آن بود که وقتی مردم باخبر شوند، چه پاسخی به ایشان خواهد داد. هرچند به یقین می‌دانست که بارداری‌اش با قدرت خداوند و با فرمان «کن» رخ داده است، اما می‌دانست که این امر برای دیگران غیرمنطقی و شگفت‌آور جلوه خواهد کرد! و بر قوم مریم هیچ سرزنشی نیست اگر به سخنان او باور نیاورند؛ زیرا معجزه باید از جانب خداوند اثبات شود تا او را از هر شک و گناهی پاک گرداند. مریم در آن لحظه به تنهٔ درخت نخل تکیه داده بود، شانه‌ها، پشت و گردنش را به آن سپرده بود و هنوز به کودک میان پاهایش نگاه نکرده بود که ناگهان صدایی او را صدا زد: «ای مادرم مریم! اندوهگین مباش، پروردگارت بستری را به‌طور محفوظ و ایمن زیر تو قرار داده است» . مریم فرزندش را مستقیماً در بستری (مهد) که با فرمان «کن، فیکون» آماده شده بود، به دنیا آورد. به نظر می‌رسد بستر او مانند ننوهای کودکان باشد که از پوست حیوانات ساخته می‌شوند و پشت آن باز است، تا کودک به راحتی در آن قرار گیرد. اما آن با فرمان «کن، فیکون» آفریده شد و هیچ‌کسی از سوی خدا برای آوردن آن فرستاده نشد. هدف این بود که او روی زمین آلوده و ناپاک زاییده نشود؛ بلکه خداوند با فرمان «کن، فیکون» برای او بستری محافظت‌شده و پوشیده فراهم کرد تا در آن زایمان کند و کودک خود را در همان بستر به سوی قومش ببرد. نمی‌خواهیم از موضوع اصلی منحرف شویم. مریم صدایی را از زیر خود شنید که او را صدا می‌زد، درحالی‌که به حالت درازکشیده و پاهایش را خم کرده بود. پس نشست تا ادامهٔ سخنان آن صدا را بشنود. او را موعظه کرد که تنها کسی که امروز سخن خواهد گفت، همان است که دربارهٔ بی‌گناهی او صحبت خواهد کرد، و مریم تنها باید به او اشاره کند. و خود مریم تنها باید بگوید:«من برای خداوند روزه‌ای نذر کرده‌ام؛ پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.»
اثبات بی‌گناهی مریم به عهدهٔ مسیح، عیسی پسر مریم، گذاشته شد که تنها در همان روز به صورت کودکی در مهد سخن خواهد گفت. و خود مریم می‌دانست که هیچ‌کس باور نخواهد کرد که او به قدرت خداوند باردار شده است؛ زیرا این برای عقل‌ها غیرقابل پذیرش بود! لازم بود که برهان روشن و واضحی وجود داشته باشد تا نشان دهد بارداری او به قدرت خداوند رخ داده است. و درست است که خداوند بر همه چیز قادر است، اما لازم بود کودک او به قدرت خدا سخن بگوید تا مادرش را تبرئه کند. هنگامی که مریم صدای فرزندش را از زیر خود شنید که او را صدا می‌زد و می‌گفت: اندوهگین نباشد! ماموریت اثبات بی‌گناهی او را خداوند برعهدهٔ فرزندش گذاشته است، او دیگر هیچ ناراحتی نداشت و فقط باید به فرزندش اشاره می‌کرد، زیرا او کسی بود که سخن خواهد گفت. در این لحظه دل مریم آرام گرفت و غم و اندوهش فوراً برطرف شد؛ زیرا فرزندش کسی بود که سخن می‌گفت. تصدیق فرموده خداوند تعالی:
{وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ مَرْيَمَ إِذِ انتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ﴿١٦﴾‏ فَاتَّخَذَتْ مِن دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا ﴿١٧﴾‏ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيًّا ﴿١٨﴾‏ قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَامًا زَكِيًّا ﴿١٩﴾‏ قَالَتْ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ﴿٢٠﴾‏ قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ ۖ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا ۚ وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا ﴿٢١﴾‏ ۞ فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا ﴿٢٢﴾‏ فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا ﴿٢٣﴾‏ فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ﴿٢٤﴾‏ وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴿٢٥﴾‏ فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَٰنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا ﴿٢٦﴾‏ فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ ۖ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ﴿٢٧﴾‏ يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ﴿٢٨﴾‏ فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿٢٩﴾‏ قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿٣٠﴾‏ وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿٣١﴾‏ وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿٣٢﴾‏ وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿٣٣﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ مَرۡيَمَ].
اما متأسفانه، «سید سلیم» می‌خواهد شما را فریب دهد و وانمود کند که خداوند عیسی مسیح را مانند نطفه، عَلَقه و مُضغه عادی خلق کرده است، و می‌خواهد شما را قانع کند که مریم او را از طریق یک حاملگی عادی و معمولی به دنیا آورده است، طوری که گویی می‌خواهد بگوید او فرزند حاصل از زنا است! و تولد او را مانند چرخه‌ی خلقت پیامبران در رحم و نسل (به صورت حاملگی عادی) می‌داند. خداوند از آسمان عرش عظیمش، سید سلیم را لعنت کرد. و هشت حامل عرش، تسبیح‌گویان اطراف آن، همه‌ی ساکنان بهشت، فرشتگان هفت آسمان، و نیکان جن و انسان از هر طبقه و نژادی، به شدت او را لعنت کردند. ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بدانید که لعنت بر «سید سلیم» همان سرنوشتی است که بر شیطان رانده شده فرود آمد، زیرا او از همان گروهی است که خداوند درباره‌شان فرموده است:
{فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿١٥٥﴾‏ وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا ﴿١٥٦﴾‏ وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا ﴿١٥٧﴾‏ بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿١٥٨﴾‏ وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا ﴿١٥٩﴾‏ فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا ﴿١٦٠﴾‏ وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿١٦١﴾‏ لَّٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿١٦٢﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ النِّسَاءِ].
و به همین دلیل این حیله‌ی شیطانی بود که «سید سلیم» می‌خواست معجزه‌ی خداوند در آفرینش پیامبر خدا، عیسی مسیح، پسر مریم را ضایع کند، و وانمود کند که او مانند کسانی است که از نطفه، عَلَقه و مُضغه آفریده شده‌اند! خداوند تو را بکشد ای «سید سلیم»، ای ولی شیطان رانده‌شده! بلکه او تنها در مرحله خاک گذر کرد و سپس در گهواره کودک شد، و لعنت خدا بر دروغ‌گویانی باد که می‌خواهند مردم را فریب دهند و وانمود کنند مراحل آفرینش پسر مریم عادی بوده، مانند دیگر پیامبران. و چون عیسی پسر خدا نیست، نسب او که مریم دختر عمران است، او را در شمار پیامبران قرار داده و نام او «عیسی پسر مریم دختر عمران» آمده است.
و ای دشمن خداوند رحمان، ما می‌دانیم چرا از داستان حاملگی معجزه‌وار مریم توسط خداوند با کلمات «کن فیکون» روی گرداندی، گویی هرگز آن را نشنیده‌ای و انگار که بر گوش‌هایت پرده‌ای از سنگ کشیده‌اند! این کار را کردی تا کلام را در داستان حاملگی مریم دختر عمران از جایگاه واقعی‌اش تحریف کنی. و ما از همان ابتدا با یقین کامل می‌دانستیم که هدف آشکار و شیطانی تو چیست: تهمت زدن به آبروی مریم دختر عمران. با اینکه از همان ابتدا از روی لحن سخنانت به این نیت پلید پی بردم، خشم خود را فرو خوردم تا هدف شوم تو برای دیگران روشن شود. من صبر کردم تا حق‌جویان ببینند که شیطنت تو برای چیست و چرا اصرار داری پیامبر خدا، عیسی مسیح پسر مریم دختر عمران، مانند انسان‌های معمولی به دنیا آمده است. به همین دلیل در نام او آمده است: «عیسی پسر مریم دختر عمران»، زیرا نسبت او به مادرش است، چون انسانی به او دست نزده و او پسر خدا نیست؛ بنابراین نسبتش اجباراً به مادرش برمی‌گردد. اما تو بهانه می‌آوری که «خدا بهتر می‌داند» و گویی از تولد معجزه‌آسای عیسی پسر مریم اطلاعی نداری، که با یک فرمان خداوند «کن فیکون» رخ داد، همان‌طور که خداوند فرموده است:

{وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ ﴿٩١﴾} صدق الله العظيم [سورة الأنبياء].
اما «سید سلیم»، ولی شیطان رانده‌شده، حقیقت خود را برای همه‌ی انصار پیشگام برگزیده آشکار کرده است؛ بنابراین مشخص شد که او واقعاً دشمن آشکار مسیح عیسی و مادرش مریم است. به همین دلیل لعنت خدا، فرشتگان و نیکان بشر بر او فرود آمد، همان‌گونه که بر ابلیس «مسیح کذاب» و هم‌پالکی* او، «یسوع مسیح دروغین»، فرود آمد. او هرگز نمی‌آید به شما بگوید که مسیح کذاب است؛ بلکه می‌خواهد بگوید که او خدا (مسیح) است و هم‌پالکی او «عیسی پسر مسیح پسر مریم» است. به همین دلیل خداوند فرموده است:
{يَا بَنِي آدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا ۗ إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ ۗ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٧﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ الأَعۡرَافِ].
بلکه بهشتی که او در آن است، همان بهشتِ فریبنده و زر و زیورِ [زُخرُف] زندگیِ دنیاست؛ نه جنة المأوی که خداوند به شما وعده داده است و جایگاه آن نزد سدرةالمنتهى است، همان بهشتی که خدا در زندگی جاودانه، وعدهٔ آن را به شکرگزاران داده است و این بهشت در این زمین نیست؛ بلکه جایگاه آن، پس از سقف آسمان هفتم است؛ یعنی فرازِ سقف آسمان شماره‌ی هفت. یعنی جایگاه بهشتِ مأوا چنان وسیع است که پهنای آن، هم‌عرضِ هفت آسمان است؛ از بالاترین آسمان‌ها تا فضای آسمان دنیا و تا زمین، یعنی تا نقطه‌ای که آسمان و زمین از هم «شکافته/گشوده» شدند (نقطهٔ انفتاق)؛ حتی به اندازه‌ی یک سانتی‌متر هم کم و زیاد نیست. پس این همان جنة المأوی است که نزد سدرةالمنتهى یعنی همان نقطه‌ای که معراجِ ملکوتی به نهایتِ خود می‌رسد؛ بهشتی که پایین‌تر از سدرةالمنتهى و پایین‌تر از ذاتِ خداوند، پروردگار جهانیان است. و سدرةالمنتهى اهل بهشت را از دیدار او در پرده نگه می‌دارد، زیرا ذاتِ برترِ او در آسمانِ سدرةالمنتهى است. پس نام پروردگارِ بلندمرتبه‌ات را تسبیح گوی: پاک و منزه است خداوندِ بلندمرتبه و عظیم.
اما بهشتِ خدا که « تحت الثَری» (زیرِ خاکِ ژرف در باطن زمین) قرار دارد، زیرِ قدم‌های شماست؛ یعنی در درونِ همین زمین. پدر و مادر شما (آدم و حوّا) نیز در همان‌جا بودند. و ما می‌دانیم که مسیحِ دروغین که خود را به جای مسیح، عیسی بن مریم جا زده، در همان‌جاست؛ و به همین سبب او را «مسیحِ دروغین» می‌نامند، چون او مسیحِ حقیقی، عیسی بن مریم دختر عمران نیست. پس او همان «مسیحِ دروغین» است؛ بلکه او شیطان (ابلیس) است و هم‌پالکی او می‌خواهد بگوید: «من یسوع، پسرِ مسیح هستم»، تا شما گمان کنید عقیده‌ی شیاطین حق است و اینکه خدا برای خود همسر و فرزندی گرفته است! منزه است خدای بزرگ، در آن بهشت، هر چه زیور و جلوه هم باشد [دلیل بر حقانیت ابلیس نیست]! زیرا این همه را او و هم‌پالکی‌ها و لشکریانش آباد کرده و آراسته‌اند، قصرهایش را از نقره ساخته‌اند و برای قصرهای نقره‌ای، راه‌های بالا رفتن و «بالابرها/آسانسورهایی» قرار داده‌اند که بر آن‌ها ظاهر می‌شوند.
اما «حوریان» او، در حقیقت شیاطین مؤنث و از نسلِ خودِ ابلیس هستند.
و اما «ولدان»ی که او ادعا می‌کند همان ولدانِ جاودانه‌اند، در واقع فرزندان و از نسل هم‌پالکی‌ شیطان هستند.
پس خداوند با برانگیختن خلیفه‌ی خود، امام مهدی، ناصر محمد الیمانی به شما رحمت کرد، او رحمت و راه نجات عالمیان، و و بزرگ‌ترین فضیلت ثبت‌شده در کتاب در میان خلفای خدا. اگر فضل و رحمت خدا نبود، جز اندکی، همگی از شیطان پیروی می‌کردید. در آن صورت، «مسیح دروغین» و هم‌پالکی‌اش «یسوع مسیح»، همراه با زنان و فرزندانشان و قصرهای نقره‌ای‌شان، شما را فریب می‌دادند و جهان را یک‌سره به امتی کافر تبدیل می‌کردند. پس اگر فضل و رحمت خدا به واسطه‌ی خلیفه‌ی او، امام مهدی، ناصر محمد الیمانی نبود، شیطان و دار و دسته‌اش شما را به فتنه می‌انداختند؛ و از همین رو خداوند فرموده است:

{وَلَوْلَا أَن يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِالرَّحْمَٰنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِّن فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ ﴿٣٣﴾‏ وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ ﴿٣٤﴾‏ وَزُخْرُفًا ۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۚ وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٣٥﴾‏ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴿٣٦﴾ ‏وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٧﴾‏ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ ﴿٣٨﴾‏} صدق الله العظيم [سورة الزخرف].
پس آیا خبر را درک کردید ای مردم، ای فرزندان آدم؟ به راستی برانگیخته شدن خلیفه‌ی خدا، امام مهدی، ناصر محمد الیمانی فضل و رحمت عظیمپخدا بر شما بود. پس اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، همه‌ی شما، جز اندکی، نصیب شیطان بودید، ای مسلمانان!
و ما برای شما روشنگری و توضیح بیشتری آورده‌ایم تا خشم شدیدم از «سید سلیم» برایتان آشکار شود. و خدا را شاهد می‌گیرم که حتی اگر لعنت خدا از زبان خلیفه‌اش بر او نازل شود و سپس به درگاه خدا توبه کند، خداوند غفور و رحیم است. و این رحمت و آمرزش به پول و دارایی نیست؛ به خدا سوگند، اگر تمام دارایی‌های زمین را خرج کنید، نمی‌توانید میان قلب او و یارانش انس و الفت برقرار کنید؛ اما خدا با هدایت میان دل‌ها الفت ایجاد می‌کند. آیا آیات خداوند را نخوانده‌اید که فرموده است:

{وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ ۚ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَّا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٦٣﴾} صدق الله العظيم [سورة الأنفال]؟
ای انصار و همه‌ی حق‌جویان! آیا متوجه موضوع شدید؟ هشدار، هشدار! آنچه «سید سلیم» قصد دارد القا کند این است که عیسی پسر مریم به سبب گناهی بسیار زشت به دنیا آمده است؛ و این همان مقصود سخن خداوند است که فرموده است:
{وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا ﴿١٥٦﴾‏} صدق الله العظيم [سورة النساء].
لعنت خدا همچنان بر «سید سلیم» باقی است، به سبب کفر، دروغ و تهمت عظیم او به مریم صدیقه و قدیسه. به همین سبب خلیفه‌ی خدا از کفر او خشمگین شد و خشم نیکان، از فرشتگان، جن، انسان‌ها و صالحان از هر قوم و نژادی نیز شامل تو شد، و خشم و انزجار خداوند بزرگ‌تر است. این همان است که سبب انفجار آتشفشان خشم بر تو شد. بنابراین، لعنت بزرگی بر تو ، تا روز قیامت به تعداد شمارش ثانیه‌ها و ماه‌ها. ما لعنت خدا بر دروغ‌گویان را میان من و تو قرار دادیم و به خدا با حول و قوت او تضرع می‌کنیم. آیا خدا از آنچه در دل‌های جهانیان است بهتر خبر ندارد؟ و از میان مردم، کسی نیز هست که سخنش در زندگی دنیا تو را فریب دهد، و خداوند شاهد آنچه در دل اوست است، در حالی که او سخت‌ترین دشمن است؛ تصدیق فرمودهٔ خداوند تعالی:
{وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾‏ وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾‏ وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿٢٠٧﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿٢٠٨﴾‏ فَإِن زَلَلْتُم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٠٩﴾‏ هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا أَن يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ﴿٢١٠﴾‏} صدق الله العظيم [سُورَةُ البَقَرَةِ].
سید سلیم لایق سلام و رحمت و برکات خداوند نیست، او تظاهر می‌کند ایمان دارد و کفر خود را پنهان نگه می‌دارد.خداوند او را به سبب کفرش، بر زبانِ خلیفه‌ی خدا امام مهدی، ناصر محمد الیمانی، به لعنتی بزرگ گرفتار کرد؛ و هر که را خدا لعنت کند، هرگز برای او یاوری نخواهی یافت. پس از خشم خود بمیرید! بی‌گمان خداوند آنچه را پنهان می‌کردید و مکر می‌ورزیدید آشکار خواهد ساخت. و خدا ما را بس است در برابر هر گردن‌کشِ خودبزرگ‌بینِ ستمگری که ایمان را به ظاهر نشان می‌دهد و کفر را در باطن پنهان می‌کند، تا مردم را از بیانِ حقِ ذکر باز بدارد؛ از همان کسانی که کلمات را از جایگاهشان تحریف می‌کنند؛ و ما در کمینِ آنانیم.
وسلامٌ على المُرسَلين والحَمدُ لله ربِّ العَالَمين..
خليفةُ الله على العَالَمين الإمام المهديّ
ناصِر مُحَمَّد اليَمانيّ.
ـــــــــــــــــــــــــ
* هم‌پالکی یا همانند شیطان، فرشته‌ای است که به انسان بدل شد و بعد از آدم به خلافت رسید ولی به سرعت سقوط کرد و همراه شیطان شد. در قرآن از او به عنوان «قَبِيلُهُ» یاد شده است: {إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ...}
======== اقتباس =========
اقتباس: اضغط للقراءة

ــــــــــــــــــــ


اخرین به روز رسانی: 27-01-2026 08:19 PM